Moody Sparkles

Herkesin elbet bir zayıf noktası vardır. Ama benim zayıf noktam değil bildiğin öldürücü yaralarım varmış onu fark ettim. Az önce roman okuyordum. Kadın lise hayatının ne kadar güzel olduğundan bahsetmiş. O satırları okurken bir an içimin acıdığını hissettim. Benim ne ilkokul ne de lise hayatım güzel geçti. Şimdi üniversitedeyim, o bile olabildiğince çalkantılı. Okulu bıraktım, tekrar hazırlandım, Kıbrısı kazandım, şimdi de yatay geçiş yapmaya çalışıyorum. Ama en çok acıtanı lise. Lisede genel olarak içime kapanıktım az ve öz arkadaşım vardı. Hep aynı kişilerle takılırdım. Dönem dönem farklı arkadaşlarım oldu ama ya kazık yedim ya da gerçek yüzlerini görünce ben kestim konuşmayı. Sadece lise 1'den beri konuştuğum üç arkadaşım vardı benim. En yakın arkadaşım dediklerim. Geçen sene onlara verdiğim değerin de acayip boş olduğunu, kendimi resmen kullandırttığımı ve mal yerine konduğumu fark edince onlarla da konuşmayı kestim. Liseden konuştuğum kimse kalmadı haliyle. Lisede de pek ge...

Devamlı olarak aklıma gelen birçok anım, düşüncem var. Bazıları benimle o kadar bağdaşmış ki artık neredeyse her gün bir şeyler bana onları hatırlatıyor ve eskilere dönüyorum. Bunlara benden başka kimsenin bilmediği bende saklı şeyler de dahil. Tabi insanlığa faydalı, hayat dersi verecek olaylar değil, ama benim içimde yer etmiş, demek ki benim için önemliler. Ve ben artık sadece benim içimde benim aklımda olmasınlar istiyorum. Ben artık yokken de kimse görmese duymasa bile bir yerlerde olsunlar istiyorum. İleride unutursam okuyup hatırlayayım istiyorum. Birkaç gündür bu fikir aklımdaydı ama ay acaba neyi anlatsaaaaam diye düşünüp duruyordum. Bugün bir bloga yorum yaparken ay ben bunu yazmalıyım dedim. Şuan nereden başlayacağımı bilemiyorum. Olayı yazıp önce bilmeyenleri bir şoka mı soksam yoksa yavaş yavaş yazarak mı gitsem... Neyse Benim alnımda iki kaşımın arasında sağ kaşımın iç kısmında doğuştan bir şişlik var. Kemik zarının altındaki sıvıda fazlalık mı ne varmış. Ama...