Moody Sparkles

Yurtta iki kişilik odada kalıyorum. O da arkadaşım benden tam 3 yaş küçük. Çok tatlı bir kız aslında ama çok zıt özelliklerimiz var. O asla yalnız kalmak istemiyor. Çöp atmaya giderken, yemeğe giderken, okula giderken hep yanına yoldaş arıyor. Sürekli konuşmak istiyor, ortam sessiz olunca rahatsız oluyormuş. Televizyonu sürekli açık bırakırmış ses olsun diye. Ben de devamlı ses olduğunda çok rahatsız olurum. Sessizliği ve yalnızlığı severim. Çok iyi niyetli, kibar ve temiz bir kız ama biraz önyargılı yaklaşıyorum. Onun dışında bizim yurtta Kıbrıstaki sınıfımdan üç tane arkadaşım var. Biri sevdiğim ama pek muhabbetim olmayan, biri pek sevmediğim, diğeri de hiç konuşmuşluğum olamayan bir kızdı. (Ne güzel özetledim!)O sevdiğim dediğim kızla gelmeden önce de konuşuyorduk. Ben yurda ondan sonra geldim, o çoktan üç dört tane arkadaş edinmişti. Arkadaşlarından iki tanesi bizim gibi Kıbrıs'tan geçiş yapan diyetetik okuyan kızlarmış. Dördümüz arkadaş olduk, okula beraber gidip geli...

Herkesin elbet bir zayıf noktası vardır. Ama benim zayıf noktam değil bildiğin öldürücü yaralarım varmış onu fark ettim. Az önce roman okuyordum. Kadın lise hayatının ne kadar güzel olduğundan bahsetmiş. O satırları okurken bir an içimin acıdığını hissettim. Benim ne ilkokul ne de lise hayatım güzel geçti. Şimdi üniversitedeyim, o bile olabildiğince çalkantılı. Okulu bıraktım, tekrar hazırlandım, Kıbrısı kazandım, şimdi de yatay geçiş yapmaya çalışıyorum. Ama en çok acıtanı lise. Lisede genel olarak içime kapanıktım az ve öz arkadaşım vardı. Hep aynı kişilerle takılırdım. Dönem dönem farklı arkadaşlarım oldu ama ya kazık yedim ya da gerçek yüzlerini görünce ben kestim konuşmayı. Sadece lise 1'den beri konuştuğum üç arkadaşım vardı benim. En yakın arkadaşım dediklerim. Geçen sene onlara verdiğim değerin de acayip boş olduğunu, kendimi resmen kullandırttığımı ve mal yerine konduğumu fark edince onlarla da konuşmayı kestim. Liseden konuştuğum kimse kalmadı haliyle. Lisede de pek ge...

Aslında biraz hüzünlü biraz duygulu bir yazı çiziktirecektim şuralara ama sonra dedim ki kuzum senin hayatında önemli gelişmeler oldu anlat bakiyim insanlara! En son ne zaman yazdığımı hatırlamıyorum bile. Finallerden sonra Türkiye'ye, eve döndüm. Ramazanın son haftasına kadar sürekli evdeydim. O haftadan itibaren bu güne kadar ev-memleket-antalya üçlüsünde yaşadım ki şuan say deseniz sayamam kaçar defa gidip geldiğimi. Sürekli oradan oraya geçirdim tatili, genel olarak güzeldi. Özellikle Violet'le Antalya'da beraber geçirdiğimiz günler çok güzeldi. Öğlene kadar uyuduk, kalkıp giyinip kahvaltıya gittik sonra saatlerce gezdik akşam 12lerde 1lerde döndük eve. İlk gittiğimizde ilk gün 7 saat Markantalyada ikinci gün 8 saat Terracity'de dolaşarak avm rekorumuzu kırdık. Antalya Aquarium'u gezdik. Düden Şelalesi'ne gittik. Oyuncak Müzesi'ni gezdik, Bugs Bunny ile fotoğraf çekildik. Phaselis'e gidip güzel güzel yüzdük cayır cayır yandık. Bubblegum'lı ...

Devamlı olarak aklıma gelen birçok anım, düşüncem var. Bazıları benimle o kadar bağdaşmış ki artık neredeyse her gün bir şeyler bana onları hatırlatıyor ve eskilere dönüyorum. Bunlara benden başka kimsenin bilmediği bende saklı şeyler de dahil. Tabi insanlığa faydalı, hayat dersi verecek olaylar değil, ama benim içimde yer etmiş, demek ki benim için önemliler. Ve ben artık sadece benim içimde benim aklımda olmasınlar istiyorum. Ben artık yokken de kimse görmese duymasa bile bir yerlerde olsunlar istiyorum. İleride unutursam okuyup hatırlayayım istiyorum. Birkaç gündür bu fikir aklımdaydı ama ay acaba neyi anlatsaaaaam diye düşünüp duruyordum. Bugün bir bloga yorum yaparken ay ben bunu yazmalıyım dedim. Şuan nereden başlayacağımı bilemiyorum. Olayı yazıp önce bilmeyenleri bir şoka mı soksam yoksa yavaş yavaş yazarak mı gitsem... Neyse Benim alnımda iki kaşımın arasında sağ kaşımın iç kısmında doğuştan bir şişlik var. Kemik zarının altındaki sıvıda fazlalık mı ne varmış. Ama...

Oh mis! İştahları bir kabartalım! :) Çarşamba günü ev arkadaşım, pizza yemeye gidelim diye tutturdu. Bana anlatacakları varmış mışmış ..  Evde olan biteni pek anlatmadım ama her gün ayrı bir fiyasko olduğunu bilmeniz yeterli.    Normalde önceden bir şey planlanmamışsve bana DAN! diye "Hadi şuraya gidelim! Hadi şunu yapalım!" dendiğinde-aslında eve gittiğimde yapacağım tek şey dizi izleyip uyumak olsa da-gidesim gelmiyor. Gelmiyor arkadaş! Yapım böyle. Geçen sene ilk defa bunu Nimbus kırdı, beni zorla Black'in doğum gunune götürdü. Etüt merkezinde yere yatıp ters dönmüş hamam böceği gibi ( Hey Gregor Samsa, naber? ) ayaklarım havada tepinmiştim.  Buraya geldiğimde de bir defa desten sonra otururken sinemaya gidelim demişlerdi o zaman da sinema evime yürüme mesafesinde olunca gitmiştim.

Yılbaşında neler oldu neler! Hayatımda geçirdiğim en güzel yılbaşıydı. İlk defa bir partide doğru düzgün dans ettim, eğlendim, kafayı buldum. Tabiki fotoğraf çekildik, ama ben telefon taşımadığım için buraya koyacak fotoğraf çekemedim. ( Bir ara aklıma fotoğraf çekmek geldi ama o sırada tuvalette çömelmiş vaziyette -kafam bir milyon- bir sola bir sağa sallanarak işiyordum. )  Daha önce de alkol almıştım ama kontrolumu kaybetmemiştim. O gece aldığım ilk içecekte alkol tadı çok gelmeyince hemen içtim bitirdim. Bitirdiğimde baktım herkes masanın etrafında dikilip birbirine bakıyor. Gittim kızların hepsini etrafıma çektim, "eller havaya diyetisyen hatunlar" diye bağırdım  ve  bir oooo ile dansa başladık, maşallah 3 saat durmadık .) 12'ye son yirmi dakika kala acayip çişim geldi ve ben sırf  yılbaşına işeyerek girmiş olmamak için tam yarım saat çişimi tuttum!! 16 kişiydik, bizim sınıftan birkaç kişi ve onların arkadaşları vardı. Apple'ın ev arkadaşının sını...

Vizeler var, ben oturmuş rapor yazıyorum. İlk vize haftasına kadar hayat o kadar boştu ki. Henüz hiç fatura gelmemişti eve, haliyle yüklü miktar gelir diye ödümüz patlıyordu. Ev arkadaşım da ben de pek çıkmıyorduk. Faturalar gelmemesine rağmen para da anca yetiyordu. Sonra vizeler geldi faturalar da geldi o dönemde, biz bir daraldık bir sıkıldık. Lan herkes her gün dışarda anasını satiyim, biz mal mal evde oturuyoruz. Spordan gelince, hindi fümeli marullu sandviç ve çikolatalı süt! Hele ben! Sabah evde olduğum zamanlar sabah sekizde kalkıp yürüyüşe gidiyorum geliyorum kahvaltı yapıyorum duş alıyorum yatıyorum. Kalkıyorum yemek yiyorum bilgisayardan dizi/film izliyorum akşam 11 dedin mi hop tekrar yatıyorum. Böyle bir düzen oluşturmuştum kendime. Gayet de sağlıklıydı, seviyordum. Sonra vizeler bir vurdu, peeeeeh! Uyku düzenimi dersin, sağlıklı beslenme mi dersin... Hepsi kuş oldu, uçtu! Gece yarılarına kadar kütüphanede çalış, sabah dörtlere kadar otur, sabah 7de k...