Moody Sparkles

 Fotoğafta görünen mavi kazaklı hatun kim bilin bakalım? Spotty! Sıpoticimle ne zamandır buluşacağız, özleştik(?). En son ne zaman görüştük onu bile hatırlayamadım şuan. Spotty bütlere geldi, derslerini verdi (!öyle umuyoruz) gideceği gün buluştuk.  İlk önce yemek yiyelim dedik. Hamburger aldık. Ben akıllı(!) her zamanki gibi ketçabı salladım salladım ters çevirip kapağını açtım (bu sırada yine çalkalamaya devam ederek) ve FOOOŞ. Ben şoka girdim spotty'e bakıyorum. Spotty kahkaha atıyor. Benim yüreğime indi. Üstüm saçım başım battı sandım. Meğer sadece şişe batmış. O an nasıl bir ifadem vardı bilmiyorum ama sıpoticim baya güldü. :) (Yazı adını bu olaydan aldı diye de ekleyelim) BenRaif blogunun sahibi Raif ' i andık. Yemekler geldi ben hemen "Raifcim tepeden çekin demişti, dur deneyelim" dedim ve ikimiz de çektik. Işık sol üstten geldiği için patates kasesi biraz sorun çıkardı, ben de yerlerini değiştirmeye üşendim ama olsun!  100 kada...

 Final haftası hemen gelip geçiverdi. Ne olduğunu bile anlayamadım.  Doğru düzgün çalıştım mı? Hayır.  Türkiye'ye geçmeye çalışan biri olarak yeteri kadar çalıştım mı? Tabiki hayır.  Amaaan ya ben bunu yaparım modundaydım. Açıkcası o çalışmayla yine iyi yaptım.  Geçiş için İzmir, Aydın falan düşünüyordum. Afyonu falan da düşün diyorlar da ben büyükşehir insanıyım, gelemem öyle Afyon'a falan. Hem donarım ben orada. Meğer sınıfta daha önce İzmir'de okumuş ve oraya geçmek isteyen bir kız daha varmış. (Ben bunu Cream'den öğrendim). Kızın kimyası 99/100. Benim 90/100. Nasıl oldu bilmiyoruz, hoca ona A verdi ben A- aldım. A'yı garanti görmüştüm. Vizeden 98 alınca götüm mü kalktı nolduysa, finalde lise 1den beri bildiğim konuların sorularını yapamadım, 76 aldım.

Oh mis! İştahları bir kabartalım! :) Çarşamba günü ev arkadaşım, pizza yemeye gidelim diye tutturdu. Bana anlatacakları varmış mışmış ..  Evde olan biteni pek anlatmadım ama her gün ayrı bir fiyasko olduğunu bilmeniz yeterli.    Normalde önceden bir şey planlanmamışsve bana DAN! diye "Hadi şuraya gidelim! Hadi şunu yapalım!" dendiğinde-aslında eve gittiğimde yapacağım tek şey dizi izleyip uyumak olsa da-gidesim gelmiyor. Gelmiyor arkadaş! Yapım böyle. Geçen sene ilk defa bunu Nimbus kırdı, beni zorla Black'in doğum gunune götürdü. Etüt merkezinde yere yatıp ters dönmüş hamam böceği gibi ( Hey Gregor Samsa, naber? ) ayaklarım havada tepinmiştim.  Buraya geldiğimde de bir defa desten sonra otururken sinemaya gidelim demişlerdi o zaman da sinema evime yürüme mesafesinde olunca gitmiştim.

Yılbaşında neler oldu neler! Hayatımda geçirdiğim en güzel yılbaşıydı. İlk defa bir partide doğru düzgün dans ettim, eğlendim, kafayı buldum. Tabiki fotoğraf çekildik, ama ben telefon taşımadığım için buraya koyacak fotoğraf çekemedim. ( Bir ara aklıma fotoğraf çekmek geldi ama o sırada tuvalette çömelmiş vaziyette -kafam bir milyon- bir sola bir sağa sallanarak işiyordum. )  Daha önce de alkol almıştım ama kontrolumu kaybetmemiştim. O gece aldığım ilk içecekte alkol tadı çok gelmeyince hemen içtim bitirdim. Bitirdiğimde baktım herkes masanın etrafında dikilip birbirine bakıyor. Gittim kızların hepsini etrafıma çektim, "eller havaya diyetisyen hatunlar" diye bağırdım  ve  bir oooo ile dansa başladık, maşallah 3 saat durmadık .) 12'ye son yirmi dakika kala acayip çişim geldi ve ben sırf  yılbaşına işeyerek girmiş olmamak için tam yarım saat çişimi tuttum!! 16 kişiydik, bizim sınıftan birkaç kişi ve onların arkadaşları vardı. Apple'ın ev arkadaşının sını...

Neredeyse bir aydır herkes 2014'un nasıl geçtiğinden bahsedip 2015 dileklerini söyleyip duruyor. Bu konuda paylaşılan her şey beni derin düşüncelere itiyor. Her şeyi sorgulamaya başlıyorum.  Gerçekten mutlu muyum? Neler yaptım yıl boyu? Tamamen vakit kaybı mıydı? Neler öğrendim?  Hayatım boyunca her yılbaşında yani bilinçli olduğum her yılbaşında (bilinçli olmak=salak olmamak) yaşadıklarımı düşündüğümde içimi bir hüzün kaplardı. Artık buna son vermek istiyorum. Gerçekten vaktimi değerlendirmek istiyorum. Annem geçen yaz "Hayatınızdan mutlu değilsiniz Annem" demişti ve ben gerçekten hayatımın beni tatmin etmemesine mi yoksa annemin bunu söylerken nasıl üzgün olduğuna mı üzüleceğime karar verememiştim. (Daha sonra ikisine birden üzülmeye karar vermiştim tabi) Her zaman söylerim duygusal olarak sığ bir insan olduğumu. Ama bazen öyle cümleler kuruluyor ki pat diye içime oturuyor ve sanırım onlar oturduğu yerden hiç gitmiyor. Hayatımın hiçbir yılının gerçekten beni ta...

Vizeler var, ben oturmuş rapor yazıyorum. İlk vize haftasına kadar hayat o kadar boştu ki. Henüz hiç fatura gelmemişti eve, haliyle yüklü miktar gelir diye ödümüz patlıyordu. Ev arkadaşım da ben de pek çıkmıyorduk. Faturalar gelmemesine rağmen para da anca yetiyordu. Sonra vizeler geldi faturalar da geldi o dönemde, biz bir daraldık bir sıkıldık. Lan herkes her gün dışarda anasını satiyim, biz mal mal evde oturuyoruz. Spordan gelince, hindi fümeli marullu sandviç ve çikolatalı süt! Hele ben! Sabah evde olduğum zamanlar sabah sekizde kalkıp yürüyüşe gidiyorum geliyorum kahvaltı yapıyorum duş alıyorum yatıyorum. Kalkıyorum yemek yiyorum bilgisayardan dizi/film izliyorum akşam 11 dedin mi hop tekrar yatıyorum. Böyle bir düzen oluşturmuştum kendime. Gayet de sağlıklıydı, seviyordum. Sonra vizeler bir vurdu, peeeeeh! Uyku düzenimi dersin, sağlıklı beslenme mi dersin... Hepsi kuş oldu, uçtu! Gece yarılarına kadar kütüphanede çalış, sabah dörtlere kadar otur, sabah 7de k...

Geçen yazılarda gerçekten kısa bir şekilde özetlediğim gibi taşındım, üniversiteye başladım. Pek fazla olmasa da yeni kişilerle tanıştım. Onları eklemezsek olmaz.  Okula başlamadan önce twitterdan bizim okuldan bölümden birkaç kız takip etmiştim, hepsinin üst sınıf olduğunu sanıyordum. Biri de yeniymiş beni geri takip etti ve dm attı. Konuştuk okul başlayana kadar. Okul başladığında da ilk hafta geldim ev tuttuk, evi temizledim falan(ev arkadaşlarım 20gün sonra geldi, yani yalnızdım ilk 20gün) cuma günü ancak okula gidebildim. O gün onunla buluştuk, sınıfa gittik. O tabi önceden herkesle tanışmış falan. Gidince hemen muhabbete başladı ve benım kimseyi tanımadığımı bilmesine rağmen beni kimseyle tanıştırmadı orada bir afalladım şaşırdım, kendim bir iki kişiyle tanıştım konuştum. Okula giderken durakta gördüğüm kızlar vardı. "Aaa biz sabah aynı duraktan bindiiiik!" diye acemice girdim lafa. (Not: O kızla hala görüşüyooooz gayet de iyi girmişim olaya) Sonra dersten çıkt...